Всегда непросто писать отзыв на сборник стихов. Прежде всего, кажется, потому, что поэзия, даже философского и интеллектуального характера, затрагивает, в первую очередь эмоциональную сторону личности. Заставляет слова прочувствовать, прикоснуться к авторской задумке сердцем. А чувства не так просто выразить словами и излить на бумагу.

Перечитывая сборник стихов Алеся Рязанова, я убедилась в этом еще раз. Ведь мысли, принесенные «на острие стрелы», не только вдохновляют на раздумья, на построение ассоциативных цепочек, но и благодаря своеобразной образности не оставляют равнодушным.

Люди, сталкиваясь с грандиозными вехами истории, оказываясь в эпицентре событий, всегда жаждут осмысления. «Іншыя натуры, каб жыць далей і мець нейкі спакой, чуюць пільную патрэбу ў яснасці і добрай цямнасці ўва ўсім, што ёсць навакол», – писал Горецкий, называя такую особенность характерной для славян. И его повесть «Дзве душы», созданная в 1919 году, по своей сути и является попыткой осмысления революции и распада прежнего образа жизни.

У маі 1905 года малады, тады яшчэ невядомы шырокай аўдыторыі, але папулярны ў асяродку беларускіх адраджэнцаў Янка Купала выступіў у друку з вершам, які ў далейшым вызначыў асноўную праграму яго дакастрычніцкай творчасці (паводле характарыстыкі Якуба Коласа, змешчанай у 1943 годзе ў зборніку «Памяці Янкі Купалы»).

Калі я ўпершыню прачытала гэты верш — вядома, па–англійску, — я яшчэ нічога не ведала ні пра яго героя, ні пра яго аўтара. Па вялікім рахунку, гісторыя, якая тут расказваецца, можа быць цалкам успрынятая і без каментарыяў.

Ад Коласа да нашых сучаснікаў: землякі класіка ўзбагачаюць паэзію.

«Жыве ў сэрцы плынь крыніцы» — літаратурна-музычнае свята пад такой назвай злучыла эпохі ў Дзяржаўным літаратурна-мемарыяльным музеі Якуба Коласа. Нагодай стала 100-годдзе першага выдання паэмы Якуба Коласа «Сымон-музыка» і 95-годдзе выдання паэмы «Новая зямля». Але паэтычны дух мясцін, апетых Коласам, жывы і ў наш час: сярод землякоў народнага паэта Беларусі — лаўрэат Нацыянальнай літаратурнай прэміі 2018 года ў намінацыі «Лепшы твор паэзіі» за зборнік «Высокі бераг» Казімір Камейша, якому ў снежні споўнілася 75 гадоў.

Пять необычных фактов о поэте Кастусе Киреенко.

Кто из белорусов не знает прекрасной песни «Пах чабаровы»?

Мне б iсцi каля ракi,
Я ж пайшла дубровай,
Галаву маю кружыў
Пах чабаровы...

Сёння спаўняецца 90 гадоў з дня нараджэння знакамітага пісьменніка Чынгіза Айтматава. Трэба адзначыць, што падышлі да юбілею класіка вельмі адказна. Па-першае, адмыслова да гэтай даты быў перакладзены на беларускую мову яго раман «Калі падаюць горы (Вечная нявеста)», аб чым больш падрабязна можна даведацца з інтэрв’ю галоўнага рэдактара «Маладосці» Святланы Воцінавай тэлеканалу «Мир 24».

Па-другое, быў праведзены конкурс эсэ «Мой Чынгіз Айтматаў», у якім прянылі ўдзел аўтары з розных краін. І ў гэты дзень мы даём нашым чытачам магчымасць пазнаёміцца з найлепшымі творамі-кансурсантамі. Прыемнага чытання!