У маі 1905 года малады, тады яшчэ невядомы шырокай аўдыторыі, але папулярны ў асяродку беларускіх адраджэнцаў Янка Купала выступіў у друку з вершам, які ў далейшым вызначыў асноўную праграму яго дакастрычніцкай творчасці (паводле характарыстыкі Якуба Коласа, змешчанай у 1943 годзе ў зборніку «Памяці Янкі Купалы»).

Калі я ўпершыню прачытала гэты верш — вядома, па–англійску, — я яшчэ нічога не ведала ні пра яго героя, ні пра яго аўтара. Па вялікім рахунку, гісторыя, якая тут расказваецца, можа быць цалкам успрынятая і без каментарыяў.

Ад Коласа да нашых сучаснікаў: землякі класіка ўзбагачаюць паэзію.

«Жыве ў сэрцы плынь крыніцы» — літаратурна-музычнае свята пад такой назвай злучыла эпохі ў Дзяржаўным літаратурна-мемарыяльным музеі Якуба Коласа. Нагодай стала 100-годдзе першага выдання паэмы Якуба Коласа «Сымон-музыка» і 95-годдзе выдання паэмы «Новая зямля». Але паэтычны дух мясцін, апетых Коласам, жывы і ў наш час: сярод землякоў народнага паэта Беларусі — лаўрэат Нацыянальнай літаратурнай прэміі 2018 года ў намінацыі «Лепшы твор паэзіі» за зборнік «Высокі бераг» Казімір Камейша, якому ў снежні споўнілася 75 гадоў.

Пять необычных фактов о поэте Кастусе Киреенко.

Кто из белорусов не знает прекрасной песни «Пах чабаровы»?

Мне б iсцi каля ракi,
Я ж пайшла дубровай,
Галаву маю кружыў
Пах чабаровы...

Сёння спаўняецца 90 гадоў з дня нараджэння знакамітага пісьменніка Чынгіза Айтматава. Трэба адзначыць, што падышлі да юбілею класіка вельмі адказна. Па-першае, адмыслова да гэтай даты быў перакладзены на беларускую мову яго раман «Калі падаюць горы (Вечная нявеста)», аб чым больш падрабязна можна даведацца з інтэрв’ю галоўнага рэдактара «Маладосці» Святланы Воцінавай тэлеканалу «Мир 24».

Па-другое, быў праведзены конкурс эсэ «Мой Чынгіз Айтматаў», у якім прянылі ўдзел аўтары з розных краін. І ў гэты дзень мы даём нашым чытачам магчымасць пазнаёміцца з найлепшымі творамі-кансурсантамі. Прыемнага чытання!

Пару лет назад, разговаривая с другом-художником, спросил, что он читает? Тот засмеялся и ответил, что несколько месяцев не расстается с зеленым четырехтомником Кондрата Крапивы, штудирует басни. Произнес пару рифмованных цитат и, улыбнувшись, cообщил, что это гениально, не хуже Лафонтена и Крылова.

Книгами Жюля Верна до сих пор зачитываются тысячи людей, а в XIX веке его популярность была просто невероятной. Он никогда не сидел на месте, собирая материалы для своих увлекательных романов в бесконечных путешествиях и экспедициях. Сам писатель в детстве доставил родителям немало хлопот своей тягой к приключениям, он всё время пытался сбежать из отчего дома и отправиться в дальнее плавание. По-настоящему же он прочувствовал, каково пришлось его родителям, лишь когда сам стал отцом.