Напэўна, на гэтым свеце толькі лянівы не спяваў оды праславутай «ёмістасці» паэзіі, не распінаўся з пенай ля рота аб тым, як мала і адначасова як шмат здольны сказаць нам паэтычны радок. Але ж нямногія адважваюцца задумацца над тым, што ўсё–ткі стаіць за гэтым загадкавым парадоксам.
Факты фактамі, а мы тут — як вы ўжо, мабыць, зразумелі, — для таго, каб глядзець у сутнасць рэчаў і разгадваць таямніцы там, дзе яны гэта дазваляюць. То ўзброімся нашай улюбёнай даследчыцкай адвёрткай і палезем паглядзім, як усё ўладкавана ўнутры…

Кацярына Масэ

Трыццаць дзевяць гадоў таму, завяршыўшы сваё навучанне на факультэце бібліятэказнаўства і бібліяграфіі Мінскага інстытута культуры, я прыйшоў працаваць у аддзел беларускай літаратуры і бібліяграфіі Дзяржаўнай біблітэкі БССР імя У. І. Леніна. Сёння факультэта з такой назвай не існуе, як не існуе і такога аддзела (а ёсць навуковая зала беларускай літаратуры), мой інстытут перайменаваны ў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт культуры і мастацтва, а маё першае і да сёння адзінае месца працы — у Нацыянальную бібліятэку Беларусі.

Зміцер Давідоўскі

У разгар летняга інтэлектуальнага свавольства (на момант напісання эсэ на дварэ ліпень), калі глузду так і карціць збегчы з галавы куды-небудзь у агарод — пажадана на Балі, — мне падумалася, што неяк не дужа прыстойна будзе, не зважаючы на абставіны, чарговы раз заняцца нейкай бязлітаснай акадэмічнай трасцай. У пошуках лёгкай і нязмушанай тэмы для сённяшняга эсэ я разважыла: «Семіятычныя коды могуць пачакаць і да восені, а вось, прыкладам, ежа — заўсёды цікавы і актуальны прадмет даследавання! А калі яшчэ і ў сувязі з паэтыкай — то пагатоў!»

Кацярына Масэ

 Не першы месяц у межах праекта–конкурсу «Бацькаўшчына светлая мая» самыя разгорнутыя каментарыі да дасланых твораў дае ў радыёэфіры член журы Мікола Мятліцкі, паэт і перакладчык, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь імя Янкі Купалы і Спецыяльнай прэміі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь дзеячам культуры і мастацтва. «Пагаварыць бы з ім пра рознае», — узнікла аднаго разу думка. Дамовіліся. Пагаварылі. Пра рознае.

Работы мастака Уладзіміра Пашчасцева вядомыя нават і тым, каго не надта цікавіць мастацтва: дастаткова згадаць ім сябе маленькімі — і ўзнікаюць перад вачыма то Карлсан, які сядзіць на даху, прыжмурыўшы вочы ад простага шчасця, — гарбату п’е з плюшкай, і не з апошняй! — а то Ямеля, які па шчупаковым загадзе, на балалайцы граючы, на печцы едзе, а сабакі яго даганяюць…

Выяснили, как звучит имя персонажа знаменитой сказки на польском, норвежском, немецком и других языках.

Близится Новый год, и уже пора заряжаться соответствующим настроением. Если на душе Фрэнк Синатра ещё не поёт Let it Snow, загляните в нашу галерею – мы собрали для вас несколько беспроигрышных новогодних советов из хороших книжек.

Любимые книжные герои знают, как правильно встретить праздник: они наряжают ёлку под покровом ночи, пекут вафли и ложатся спать в правильный момент. Вдохновляйтесь!