Толькі што выдадзены трэці том персанальнай энцыклапедыі «Янка Купала», куды ўвайшлі артыкулы на літары «П — Я». Далёка не кожная краіна мае выданні такога кшталту.

На старонках трэцяга тома Збору твораў Яўгеніі Янішчыц чытач упершыню пазнаёміцца з больш як 300 вершамі паэткі.
Жыццёвы шлях творчай асобы — перакрыжаванне шчаслівых момантаў, узлётаў, поспеху, прызнання і няўдач, падзенняў, жахлівых чутак і… забыцця. Падаецца, што імя Яўгеніі Янішчыц, выдатнай паэткі, празаіка і жанчыны з вельмі трагічным лёсам, яшчэ доўга будзе гучаць у ліку самых таленавітых творцаў беларускай літаратуры. Днямі споўнілася б 70 гадоў з дня яе нараджэння, і амаль трыццацігоддзе паэткі няма з намі… Але чытачам засталіся многія яе вершы, апавяданні, успаміны сучаснікаў.

На пространстве СНГ следующий год объявлен Годом книги, и именно в 2019-м заработает передвижная выставка художественных книг современных авторов стран Содружества «Читаем вместе – познаем друг друга».

32 краіны прынялі ўдзел у ХХV Мінскай міжнароднай кніжнай выстаўцы-кірмашы. 360 экспанентаў прадставілі свае калекцыі кніг, ужо 57-ы раз падвялі вынікі конкурсу «Мастацтва кнігі», другі раз адзначылі найлепшых у конкурсе маладых літаратараў «Першацвет». Пісьменнікі з 21-й краіны сабраліся на ІV Міжнародным сімпозіуме літаратараў «Пісьменнік і час». Усяго ж за пяць дзён форуму было праведзена больш за 240 мерапрыемстваў.

У апошнія пяць-шэсць гадоў у Беларусі рэалізаваны цэлы шэраг праектаў па прадстаўленні кітайскай літаратуры на беларускай мове. Найперш — дзякуючы руплівасці Выдавецкага дома «Звязда» і выдавецтва «Мастацкая літаратура», зладжанай рабоце рэдакцый часопісаў «Полымя», «Маладосць», газеты «Літаратура і мастацтва» ў супольніцтве з філалагічным факультэтам і факультэтам міжнародных адносін Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, а таксама Рэспубліканскім інстытутам кітаязнаўства імя Канфуцыя Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.

З творчасцю гэтага пісьменніка звязана ўсё маё жыццё. Першы гістарычны твор, прачытаны мною па-беларуску яшчэ ў дзяцінстве, —яго твор.

Памятаю, кніг у 1980-я не хапала. Мой дзядуля рабіў з часопісных варыянтаў пераплеценыя выданні. Першай такой кнігай, якая тады захапіла мяне, быў раман «Меч князя Вячкі» Леаніда Дайнекі — у белым ільняным пераплёце, з назвай, напісанай чорным фламастарам па белай паперы, наклеенай на вокладку. Як жа я марыла атрымаць у сваю бібліятэку сапраўдную кнігу пісьменніка!